Dobre książki o adopcji dziecka – biblioteczka dla rodziców adopcyjnych

Dobre książki o adopcji dziecka – biblioteczka dla rodziców adopcyjnych

Lista najlepszych książek o tematyce adopcji – wiedza do podstawa

Dobre książki o adopcji dziecka pozwalają lepiej zrozumieć rzeczywistość adopcyjną. Pokazują z czym muszą mierzyć się przyszli rodzice, decydujący się na przysposobienie dziecka. Warto się dobrze przygotować do tego, jednego z najpiękniejszych, ale też i najtrudniejszych okresów w naszym życiu.

Dobre książki o adopcji pomogą Ci podjąć decyzję i przygotują do przyjęcia zranionego dziecka – pierwszy krok

Dla przyszłych kandydatów na rodziców adopcyjnych, którzy zastanawiają się od czego zacząć i jak krok po kroku wygląda adopcja doskonałym rozwiązaniem jest przewodnik adopcyjny:

„Kompendium wiedzy o adopcji. Narodziny miłości” Aleksandry Gromelskiej 

Książka pokazuje od czego zacząć, gdy zdecydujemy się na adopcję dziecka. Wyjaśnia każdy etap procesu adopcyjnego. Opowiada o warunkach, które muszą spełnić kandydaci na rodziców adopcyjnych. Zwraca też uwagę na ich niejednoznaczność w różnych ośrodkach adopcyjnych. Ponadto ukazuje najczęściej popełniane błędy na etapie przygotowań do adopcji.

Przewodnik po zawiłych procedurach adopcyjnych (do nabycia tutaj) – to absolutny faworyt – dostarcza praktycznej wiedzy na temat formalnej strony adopcji.

Zawiera też dodatek – listę wszystkich ośrodków adopcyjnych w Polsce wraz z danymi kontaktowymi z podziałem na województwa. Książka wyjaśnia dlaczego warto wybrać się do kilku ośrodków adopcyjnych jednocześnie? I jak przygotować się do pierwszej wizyty w OA? Narodziny miłości to poradnik na temat adopcji i przygotowań, od którego warto zacząć. Co ważne opisuje formalności na przykładzie doświadczeń kilkuset par, które proces adopcyjny przeszły.

Kompendium o adopcji (przewodnik adopcyjny) możesz mieć w ciągu zaledwie kilku minut, gdyż jest dostępny w formie e-booka. Dla tych, którzy lubią wersję papierową najprościej jest go wydrukować.

„Wieża z klocków” – Katarzyny Kotowskiej

Książka ta stanowi poruszające świadectwo adopcji dwuletniego chłopczyka – Piotrusia. Autorka boryka się wraz z mężem z problemem niepłodności. Bezskuteczne starania o dziecko stają się coraz trudniejsze. W końcu zapada decyzja o adopcji i rozpoczyna się walka o synka w Ośrodku Adopcyjnym. „Wieża z klocków” to zapis przeżyć i narodzin trudnej miłości. Pokazuje, w jaki sposób rodzi się więź między poranionym dzieckiem i adopcyjną matką.

„Rozmowy adopcyjne” – Aleksandry Gromelskiej

Równie dobra książka (dostępna tutaj), która tym razem zawiera intymne relacje kilkudziesięciu kobiet, które adoptowały dziecko (a czasem dzieci). Główne bohaterki – mamy adopcyjne to kobiety niezwykle waleczne, które wbrew rożnym przeciwnościom losu dążą do realizacji upragnionego celu w postaci posiadania dziecka.

Starają się zadbać też o jego jak najlepszy rozwój. W każdej z tych historii macierzyństwo adopcyjne wygląda inaczej. Książka ukazuje rodzicielstwo adopcyjne w pojedynkę i we dwoje. Publikacja bawi i wzrusza. Przedstawia prawdziwy obraz adopcji i życia z adoptowanym dzieckiem z uwzględnieniem radości, trosk i wyzwań.

„Adopcja oczami ojca” – Aleksandry Gromelskiej

To druga część „Rozmów adopcyjnych” (dostępna tutaj), tym razem opisuje adopcję z punktu widzenia mężczyzny. Czy łatwo jest być ojcem adopcyjnym? Z jakimi wyzwaniami trzeba się zmierzyć? Jakie dzieci trafiają do adopcji? Czy trudno jest kochać dziecko o innym kodzie genetycznym?  Co niesie ze sobą adopcja? Odpowiedzi na wszystkie te pytania znajdują się w książce. Czyta się ją jednym tchem. To jedyna publikacja wśród wszystkich, dostępnych książek o adopcji, ukazująca przysposobienie dziecka z punktu widzenia mężczyzn (ojców).

„Jeż” – Katarzyny Kotowskiej

Książka pisana jest z myślą o dzieciach i młodzieży.  Jej przesłanie dotrze również do kandydatów i rodziców. Głównym bohaterem tej historii jest adoptowany chłopiec – Piotruś, najeżony kolcami nieufności, powstałymi w wyniku zranień.

W miarę upływu czasu chłopiec oswaja się z nową rodziną i staje się coraz bardziej ufny. Kolce stopniowo odpadają pod wpływem miłości i ogromnej cierpliwości adopcyjnych rodziców.

 „Wychowanie zranionego dziecka. Pomoc rodzinom adopcyjnym w zdrowieniu i rozwoju”.- Gregory Keck, Regina Kupecky

Poradnik wyjaśnia zagadnienie dziecięcej traumy i prowadzi krok po kroku przez proces budowania więzi z adoptowanym dzieckiem. Tradycyjne metody wychowawcze zawodzą, a wręcz utrudniają nawiązanie bliższego kontaktu.

Książka opisuje większość ewentualnych problemów, z którymi mogą się zetknąć adopcyjni rodzice. Ułatwi im zmierzenie się z nimi i poszukiwanie rozwiązań. Wiedza stanowi pierwszy krok, by stworzyć kochającą się rodzinę.

„Zranione dzieci, uzdrawiające domy. Wychowanie dzieci dotkniętych traumą w rodzinach adopcyjnych i zastępczych” Schooler J.E., Smalley B.K., Calahan T.J.

Publikacja stanowi konfrontację wygórowanych oczekiwań kandydatów na rodziców adopcyjnych z rzeczywistym obrazem zranionego dziecka. Pomaga znaleźć najlepsze rozwiązania i jest cenną wskazówką wychowawczą. Przygotowuje rodziców do zmierzenia się z konsekwencjami dziecięcej traumy.

„Moje dziecko gdzieś na mnie czeka. Opowieści o adopcjach” – Katarzyny Kolskiej

Książka ukazuje historie rodziców, którzy adoptowali dzieci, ich troski, problemy i radości. Niektóre opisane relacje są dramatyczne.

„Będziesz moim wszystkim” – Aleksandry Pilimon i Hanny Barełkowskiej

Książka stanowi zapis rozmów z rodzicami adopcyjnymi. Znajdziesz w niej historie niezwykle trudne i wstrząsające. Publikacja pokazuje, jak może wyglądać rzeczywistość po adopcji. Stanowi zaproszenie do świata pełnego emocji, w którym nie wszystko układa się wspaniale.

Adopcja dziecka jest o tyle trudna, że wymaga od nas otwartości i zaufania. Prawdopodobnie nigdy nie poznamy całej przeszłości naszego adopcyjnego synka lub córki. Kluczem do sukcesu jest podjęcie wszystkich możliwych działań, by pomóc dziecku z jednoczesną akceptacją i pogodzeniem się z ewentualnymi ograniczenia, których nie uda nam się przeskoczyć. Nie wszystkie choroby też da się wyleczyć. Można jednak nauczyć się z nimi żyć.